Indeks substancji czynnych

Przytulia właściwa (Galium odoratum) to roślina bogata w kumarynę o działaniu przeciwzakrzepowym, a także flawonoidy, irydo-glikozydy i garbniki. Tradycyjnie stosowana przy bezsenności, zaburzeniach trawienia i problemach z wątrobą. Długotrwałe lub nadmierne stosowanie może uszkodzić wątrobę i nasilić działanie leków rozrzedzających krew.

Przywrotnik pospolity (Alchemilla vulgaris) zawiera garbniki, flawonoidy i kwas salicylowy. W ziołolecznictwie stosuje się go przy obfitych miesiączkach, biegunce i gojeniu ran. Komisja E zatwierdziła go przy łagodnej biegunce. W ciąży i podczas laktacji wymagana jest szczególna ostrożność.

Psianka czarna (Solanum nigrum) zawiera ponad 188 związków aktywnych, w tym toksyczną solaninę. Badania przedkliniczne sugerują właściwości hepatoprotekcyjne, przeciwzapalne i przeciwutleniające, ale brak wystarczających danych klinicznych. Surowe owoce są niebezpieczne – roślina wymaga ostrożności i konsultacji ze specjalistą.

Pstrolistka sercowata to azjatycka roślina lecznicza o bogatym składzie – flawonoidy, olejki eteryczne i polisacharydy. Badania przedkliniczne potwierdzają działanie przeciwzapalne, przeciwwirusowe i antyoksydacyjne, choć dowody u ludzi są nadal ograniczone.

Pszenżyto to zboże będące krzyżówką pszenicy i żyta, bogatsze w białko i lizynę niż pszenica. Dostarcza błonnik, kwas foliowy, magnez, żelazo i mangan. Zawiera gluten – wykluczone przy celiakii i nietolerancji glutenu.

Pterocarpus marsupium (indyjskie drzewo kino) to roślina ajurwedyjska bogata w pterostilben, epikatechinę i flawonoidy. Badania przedkliniczne wskazują na działanie hipoglikemizujące, antyoksydacyjne i przeciwzapalne, lecz dowody kliniczne u ludzi są ograniczone. Przed zastosowaniem skonsultuj się z lekarzem.

Puakenikeni (Clitoria ternatea) to roślina z rodziny bobowatych zawierająca ternatynowe antocyjany, glikozydy flawonolowe i cyklotidy. W badaniach laboratoryjnych wykazuje właściwości antyoksydacyjne; wyciąg z kwiatu stosowany jest w kosmetykach anti-aging.

Pulsatilla koreana to koreański kwiat paskowany stosowany w tradycyjnej medycynie. Korzeń zawiera saponiny triterpenoidowe i anemoninę. Badania laboratoryjne wskazują na działanie przeciwzapalne i przeciwdrobnoustrojowe, lecz brak rzetelnych badań klinicznych u ludzi. Świeża roślina jest toksyczna; stosowanie w ciąży jest przeciwwskazane.

Punarnawa (Boerhaavia diffusa) to roślina ajurwedyjska bogata w boerawinony, punarnawinę i flawonoidy. Badania przedkliniczne wskazują na działanie moczopędne, hepatoprotekcyjne i przeciwzapalne, lecz badań klinicznych u ludzi jest bardzo mało – stosuj wyłącznie po konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.

Punarnawa (Boerhavia diffusa) to ajurwedyjska roślina lecznicza o potwierdzonym w badaniach przedklinicznych działaniu moczopędnym, przeciwzapalnym i ochronnym na wątrobę oraz nerki. Zawiera alkaloid punarnavinę, boeravinony i flawonoidy. Stosowana w postaci proszku, soku lub tabletek. Przeciwwskazana w ciąży, wymaga ostrożności przy lekach moczopędnych i hipotensyjnych.

Pysznogłówka szkarłatna (Monarda didyma) zawiera tymol, karwakrol, didyminę i kwas rozmarynowy. Tradycyjnie stosowana przy przeziębieniach, problemach trawiennych i infekcjach. Wstępne badania kliniczne sugerują potencjalne działanie spowalniające starzenie się komórek.

Korzeń rabarbaru kędzierzawego zawiera antrachinony, garbniki i stilbeny. Działa przeczyszczająco (efekt w 6–12 h), wykazuje właściwości przeciwzapalne i przeciwbakteryjne. Nie należy stosować dłużej niż tydzień bez konsultacji z lekarzem. Liście są toksyczne – używa się wyłącznie korzenia.

Rambutan to tropikalna roślina, której liście zawierają ellagitaniny, flawonoidy i kwasy fenolowe o silnych właściwościach antyoksydacyjnych potwierdzonych in vitro. Brak badań klinicznych na ludziach; stosowanie wymaga ostrożności, szczególnie w ciąży i przy przyjmowaniu leków przeciwzakrzepowych.